Το Σάββατο 18 Οκτωβρίου, ο ΖιΚάπα έλαβε μέρος πάλι μετά από 21 χρόνια στον αγώνα ανάβασης του Υμηττού. Τα συναισθήματα του ήταν ανάμεικτα, καθώς από τη μία χάρηκε για την ευκαρία που του δώθηκε, αλλά από την άλλη "τρόμαξε το μάτι του" από τα ονόματα που είχαν έρθει να τρέξουν... 

Ο Δημήτρης Καπατσώρης επισκεύθηκε τον Παρνασσό για να συμμετάσχει στο Parnassos MTB Festival και πιο συγκεκριμένα στον 24ωρο αγώνα αντοχής που ξεκινούσε το απόγευμα του Σαββάτου...

Μια μέρα του Ιουλίου (1983) κατέβαινα με το ποδήλατο μου από του Ζωγράφου όπου μένω στην Ν.Σμύρνη που έμεναν κάποιοι φίλοι μου (τότε δεν υπήρχαν τόσα πολλά αυτοκίνητα και οι συνθήκες για να κάνεις ποδήλατο ήταν πολύ καλύτερες από σήμερα), στο υψος του Ν.Κόσμου κοντά στο ΙΚΑ υπήρχε (και υπάρχει ακόμη) ένα βενζινάδικο. Αφού σταματώ στο φανάρι μου φωνάζει ένας Κύριος να πάω κοντά του να μου πει κάτι που ήθελε… στο μυαλό μου όμως μου ήρθαν τα λόγια του Πατέρα μου "Να μην σταματώ σε οποίον ήθελε κάτι χωρίς να συμβαίνει κάτι σοβαρό", αλλά και πάλι ο συγκεκριμένος Κύριος επέμενε…

Απογοήτευση... αυτή ήταν η λέξη που περιέγραφε ίσως καλύτερα την αθλητική μου διάθεση μετά την επιστροφή μου στο Ελλάντα ύστερα από μια ντουζίνα έτη σπουδών στην Γαλλία. Γκρίνια αφού ενώ στους κουτόφραγκους είχα να επιλέξω μεταξύ αγώνων και άρτιων διαδρομών ΜΤΒ έπεσα σε μια κατάσταση όπου για να συναντήσεις άλλον έναν ποδηλάτη έπρεπε να κανείς γύρους και γύρους στα βασιλικά κτήματα φωνάζοντας απελπισμένα, πόσο μάλλον στο μικρό νησάκι του Σαρωνικού στο οποίο είχα διοριστεί...

Μέρα 3η στο χάλκινο βουνό του Colorado και μάλλον είχα αρχίζει να συνηθίζω το υψόμετρο και το κλίμα, γιατί ήταν το πρώτο πρωινό μου εκεί που δεν ξύπνησα με πονοκέφαλο και το στόμα μου στεγνό. Δεν είχε χαράξει ακόμη καλά-καλά όταν άνοιξα τα μάτια μου, αλλά δε νύσταζα ιδιαίτερα...

Πριν από λίγο καιρό, είχα την ευκαρία να επισκευθώ το Copper Mountain στο Colorado της Αμερικής ως προσκεκλημένος της Specialized και της Ελληνικής αντιπροσωπείας της, Kassimatis Cycling. Όπως κάθε Ιούλιο, η γνωστή Αμερικανική εταιρία διοργάνωσε και πάλι το International Dealer Event της ώστε οι αντιπρόσωποι και οι συνεργάτες τους να μπορούν να δουν από κοντά και να δοκιμάσουν τα ποδήλατα και τον εξοπλισμό της επόμενης χρονιάς.

Πως ένας φαινομενικά εύκολος αγώνας μπορεί να καταλήξει εφιάλτης. Όχι ότι περάσαμε άσχημα (αντιθέτως!)... Απλά ζοριστήκαμε αρκετά παραπάνω απ' ότι περιμέναμε. Το τοπίο και η διοργάνωση αποζημίωσαν τους συμμετέχοντες με το παραπάνω όμως...

Οι φήμες λένε ότι οι αγώνες MTB Marathon είναι εύκολοι για όσους ασχολούνται κυρίως με την ποδηλασία δρόμου, καθώς η έλλειψη τεχνικών κομματιών στη διαδρομή τους ευνοεί. Θεωρητικά οι φήμες αυτές στέκουν. Δυστυχώς η θεωρία με την πράξη καμιά φορά απέχουν πάρα πολύ...

2008 και η αγωνιστική χρονιά ξεκινάει με τον πολλά υποσχόμενο αγώνα στη Σαλαμίνα. Counterclockwise και overclocked. Δυο επισκέψεις αναγνωριστικές τα προηγούμενα Σαββατοκύριακα έδειξαν απαιτήσεις πολύ ψηλές. Η διαδρομή μπορούσε άνετα να βγει από fun αθλητή αλλά όταν ο ρυθμός ανέβαινε στις κατηγορίες Α τότε η δυσκολία ξέφευγε γεωμετρικά. Δεν υπήρχε μέρος να ξεκουραστείς, ούτε ανηφορικός δασικός για να πιάσεις tempo ή να φας. Όλη η διαδρομή ήταν sprint. Τα 7,2χλμ και τα λίγο πάνω από 200 μέτρα υψομετρικά του κάθε γύρου δεν έδειχναν φανερά τι καλά που θα έτρωγαν οι διαγωνιζόμενοι...

Όποιος είναι επαγγελματίας ποδηλάτης να κάνει ένα βήμα μπροστά! Έτσι μπράβο... Που πας Ιωαννίδης;;; Δεν είπαμε εσένα, ένα βήμα πίσω εσύ! Δεν έχεις καμία δουλειά εσύ στο Παγκόσμιο Κύπελο Mountain Bike Marathon...