Διαφήμιση

Στα Χανιά διαμένει & προπονείται ένας πολλά υποσχόμενος αθλητής της ποδηλασίας κατάβασης (Downhill), ο γνωστός Μπάμπης Χαϊδεμενάκης που στα 22 χρόνια του έχει ήδη 10 έτη γενικής αγωνιστικής ποδηλατικής δράσης, 5 έτη αγώνων downhill και σημαντικές διακρίσεις! Τον συνάντησα και τον "ανέκρινα" στο φιλικό κατάστημα "Ποδηλάτης" του Αντ.Φραγκιουδάκη.

 

Β:  Εκτός από χώμα, έχεις ασχοληθεί με δρόμο & πίστα, όμως τελικά σε κράτησε η κατάβαση όπου και πέτυχες αποτελέσματα. Τι διακρίσεις έχεις;

Μ:  Aπό την αρχή που έκανα ποδήλατο είχα κάποιες διακρίσεις και στα τρία είδη της ποδηλασίας είτε με τα χρώματα της ομάδας μου ΤΑΛΩΣ ΑΝΕΚ LINES είτε με τα χρώματα της Εθνικής. Αυτο που με τράβηξε όμως περισσότερο ειναι το χώμα και συγκεκριμένα το Downhill. Οι πιο σημαντικές μου διακρίσεις ειναι τα δύο πανελλήνια πρωταθλήμα το 2006 και το 2009 οπου κατεκτησα χρυσά μεταλλια και στο downhill αλλα και στο FourCross.

Β:  Από την εμπειρία σου, τα άλλα είδη αγώνων ποδηλασίας (XC κτλ), έχουν σοβαρότερο επίπεδο διοργανώσεων και πιο έμπειρο προσωπικό που ασχολείται;

Μ:  Κοίτα, στο Cross-Country (XC) για παράδειγμα μπορείς να θεωρήσεις ότι τα πράγματα είναι λίγο πιο σοβαρά. Τουλάχιστον υπάρχει πλουσιότερο αγωνιστικό καλεντάρι κάτι που υστερεί αρκετά το κομμάτι του Downhill. Το παράπονό μου είναι ότι υπάρχει μία προκατάληψη για το downhill σε σχέση με τα υπόλοιπα αθλήματα ποδηλασίας. Πάρα πολλοί δεν πιστεύουν σε αυτό γιατί δεν το θεωρούν ισάξιο άθλημα επειδή δεν ανήκει στα ολυμπιακά αθλήματα.

Β:  Μου κάνει εντύπωση γιατί δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αντίληψη για να καταλάβει κάποιος το προφανές, ότι η κατάβαση χρειάζεται και φυσική κατάσταση λόγω της αναγκαίας αντοχής στην καταπόνηση και ταχύτατα αντανακλαστικά αλλά και.. αυτό που λέμε ψυχή, για να αποδόσεις αποτελέσματα. Αλήθεια, τελικά πόσοι αγώνες συνήθως διεξάγονται σε μία χρονιά;

Μ:  Προσωπικά προσπαθώ για τη συμμετοχή περίπου σε 12 αγώνες Downhill την χρονιά, κατά βάση εσωτερικού, που όμως δεν είναι όλοι της ομοσπονδίας αφού οι περισσότεροι είναι "open" διοργανώσεις (=συμμετοχή οποιουδήποτε). Τελευταία όμως κάποιοι από τους open είναι αρκετά σοβαροί καθώς γίνονται διάφοροι αγώνες σε μορφή κυπέλλου κατι που ανεβάζει αρκετά τον συναγωνισμό. Μπορώ να πω πως καθε χρόνο οι αγώνες αυξάνονται και αυτό έχει μόνο θετικά αποτελέσματα τόσο στο επίπεδο των αγωνιζόμενων οσο και στο επίπεδο των διοργανώσεων.

Β:  Έχεις λάβει ποτέ μέρος σε διοργανώσεις εξωτερικού;

Μ:  Εχω λάβει μέρος και στα τρία είδη της ποδηλασίας από διεθνής αγώνες έως αγώνες παγκοσμίου επιπέδου.  Το '06 έλαβα μέρος στο παγκόσμιο κύπελλο, που ήταν ταυτόχρονα η πρώτη μου χρονιά στην κατηγορία ανδρών, στο Maribor Σλοβενίας, ενώ πέρυσι πήγα στην Βουλγαρία σε διεθνή αγώνα. Εκεί κατάφερα διάκριση 5ης θέσης στο άθλημα του FourCross (ανάμεσα σε 50 συμμετοχές) ενώ στο Downhill 15η θέση (ανάμεσα σε 300 συμμετοχές), αποτέλεσμα πολύ θετικό για το επίπεδο του αγώνα. Επίσης εχω καταφέρει να πάρω μία 16η θέση στο πανευρωπαικο πρωτάθλημα του FourCross το 2006.

Β:  Έχεις παρουσιάσει ποτέ τις πολύ καλές αντικειμενικά διακρίσεις σου προκειμένου να πετύχεις χορηγίες που ίσως θα σου επέτρεπαν επαγγελματική ενασχόληση;

Μ:  Η αλήθεια είναι ότι έχω κάνει κάποιες κινήσεις, αφού γνωρίζουμε όλοι ότι το DH είναι ακριβό σπόρ με μεγάλες οικονομικές απαιτήσεις. Xωρίς την αμέριστη υποστήριξη από την εταιρεία Μανιατόπουλος (Ideal-bikes) με ποδήλατα Scott & ανταλλακτικά, όσο και από το κατάστημα "Ποδηλάτης" του Αντώνη Φραγκιουδάκη στην Κισσάμου 208, στα Χανιά, θεωρώ πως η συμμετοχή μου στους Ελληνικούς αγώνες θα ήταν αδύνατη! Όσο για επαγγελματική αθλητική ενασχόληση τα έξοδα είναι ακόμα μεγαλύτερα και μακάρι οι στόχοι των υποστηρικτών μου να ήταν τέτοιοι, ώστε να μου δινόταν αυτή η ευκαιρία.

Β:  Στην Κρήτη υπάρχει διάδοση του αθλήματος; Υπάρχουν άλλοι αγωνιζόμενοι, αγώνες γίνονται;

Μ:  Αν μιλάμε συγκεκριμένα για downhill, το 2009 έγινε ένας αγώνας στα Χανιά. Το 2010 έγινε το πανελλήνιο πρωτάθλημα στο Ηράκλειο, ενώ για φέτος στόχος είναι ένας ακόμη αγώνας στα Χανιά, καθώς και κάποια άλλα είδη αγώνων (XC ΒΜΧ 4CROSS κ.α.).

Οι αγωνιζόμενοι στο άθλημα δεν είναι πολλοί, όμως όλοι το αγαπάμε, το απολαμβάνουμε και βοηθάμε κι άλλα νέα παιδιά να το γνωρίσουν και να το χαρούν επίσης!

Ανάμεσά μας όπως ίσως γνωρίζετε βρίσκεται και η Χανιώτισσα αθλήτρια κατάβασης, Μαρία Μιχαλογιαννάκη, η οποία λαμβάνει μέρος και σε αγώνες στο εξωτερικό με πολύ καλή παρουσία. Άλλες τοπικές σοβαρές αγωνιστικές παρουσίες στα Χανιά δυστυχώς δεν υπάρχουν όσο αφορά το Downhill. Στο Ηράκλειο υπάρχουν ακόμα 2-3 άτομα που παράλληλα ασχολούνται και με το BMX!

Β:  Μπάμπη, στην Ελλάδα όπως γνωρίζεις υπήρχε μέχρι πριν ελάχιστα χρόνια σχεδόν μηδενική διάδοση του ποδηλάτου -κυρίως σαν μέσο μετακίνησης, σε σχέση με το εξωτερικό. Ουσιαστικά υπήρχαν οι αθλητές που είχαν ελάχιστη δημόσια παρουσία και οι απειροελάχιστοι χρήστες καθημερινής μετακίνησης που αποτελούνταν επί το πλείστον από την ομάδα μεταναστών. Πως βλέπεις αυτή την ξαφνική άνοδο των τελευταίων 2-3 χρόνων με την στροφή του κόσμου προς το ποδήλατο, πιστεύεις ότι θα είναι μία παροδική μόδα ή τελικά θα ακολουθήσουμε το επιτυχημένο παράδειγμα ευρωπαϊκών πόλεων που αποφόρτισαν το κυκλοφοριακό τους, χαμήλωσαν το επίπεδο μόλυνσης των αστικών κέντρων και βελτίωσαν το οικονομικό τους έξοδο της καθημερινής μετακίνησης;

Μ:  Στην σημερινή διάδοση του ποδηλάτου, βοήθησαν λίγο  η μόδα, λίγο η άνοδος της τιμής καυσίμων, λίγο η οικολογική συνείδηση που αναπτύσσει σιγά-σιγά ο Έλληνας, το διαδίκτυο που ένωσε τις ανεξάρτητες ομάδες αστικών ποδηλατιστών, οπωσδήποτε αρκετοί το βλέπουν και σαν ένα νέο χόμπυ, ένα εναλλακτικό (για την Ελλάδα) τρόπο μετακίνησης, ή ένα χαριτωμένο νέο τρόπο διασκέδασης - μετακίνησης! Θέλω να πιστεύω πως όλο αυτό θα συνεχίσει δυναμικά και ανοδικά!

Β:  Συμφωνώντας μαζί σου, εντύπωση μου έχει κάνει η ιδιαίτερη διάδοση του ποδηλάτου στα Χανιά, κάτι που δεν συμβαίνει σε πολλές άλλες πόλεις μας εκτός από Αθήνα & Θεσσαλονίκη, χωρίς να λείπουν ιδιαίτερα πετυχημένες εξαιρέσεις όπως πχ η Καρδίτσα! Διόρθωσέ με αν έχω λάθος όταν θεωρώ ότι τα Χανιά έχουν ποδηλατική παράδοση και μέσω της ομάδας "Τάλως" που έχει φέρει σημαντικές διακρίσεις στην αγωνιστική ποδηλασία δρόμου και μέσω της αξιοποίησης των δυνατοτήτων χωμάτινης ποδηλασίας λόγω φυσικού τοπίου αλλά και λόγω του πλούσιου τουρισμού που είναι σίγουρα περισσότερο εξοικειωμένος με την καθημερινή μετακίνηση, κάτι που φαίνεται κατά την τουριστικά εμπορική σεζόν.

Μ:  Γίνεται αρκετά καλή προσπάθεια μέσα από τις ποδηλατικές Ακαδημίες των σωματείων του νομού που δεν είναι και λιγα! ΤΑΛΩΣ ΑΝΕΚ LINES, A.O. ΚΥΔΩΝ & Ο.Α. ΣΟΥΔΑΣ! Στις σχολές η ποδηλατική παιδεία από νωρίς, είναι το σύνθημα, όπου εκεί μπαίνουν γερά θεμέλια! Η καθημερινή παρουσία τους στους δρόμους, είναι κίνητρο για όλο και περισσότερους να δοκιμάσουν - ανακαλύψουν, αυτό τον οικολογικό, απλό, οικονομικό & ευχάριστο τρόπο μετακίνησης. Σίγουρα μεγάλη ώθηση έχει δώσει και η μη αγωνιστική μα πολύ δραστήρια ομάδα "Ποδηλάτρεις" με τις  ξεχωριστές διοργανώσεις τους !

Β:  Είχες ποτέ σοβαρούς τραυματισμούς που ταλαιπώρησαν;

Μ:  Πάντα ήμουν προσεκτικός και τυπικός με τους κανόνες ασφαλείας, αλλά και τυχερός, και δεν είχα σοβαρά ατυχήματα που θα μπορούσαν να με προβληματίσουν. Παρότι είναι δύσκολο άθλημα, ο σωστός εξοπλισμός και η τακτική-σχολαστική συντήρηση του ποδηλάτου (που καταπονείται ιδιαίτερα), με προστατεύουν από "κακοτοπιές".

Β:  Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σε ρωτήσω για τον ανταγωνισμό, την αθλητική άμιλλα μεταξύ σας και κλείνοντας για τους μελλοντικούς σου στόχους.

Μ:  Με τους συναθλητές μου, έχω πολύ καλές  σχέσεις, έχω συχνή επικοινωνία αν και οι περισσότεροι από αυτούς μένουν εκτός Κρήτης. Είμαστε μία μικρή ομάδα ανθρώπων, που αγαπάμε το ίδιο αντικείμενο και οφείλουμε να στηρίζουμε το άθλημα χωρίς κόντρες. Την ώρα του αγώνα υπάρχει ανταγωνισμός που είναι απαραίτητος, αλλά λόγω του τρόπου διεξαγωγής του (ατομική χρονομέτρηση) δεν υπάρχουν άμεσες αντιπαραθέσεις !

Σχετικά με τους στόχους μου θα σου πω απλά ότι αφού το συγκεκριμένο άθλημα επιτρέπει την ενασχόληση μέχρι μεγαλύτερη ηλικία, όπως το παράδειγμα του 34χρονου Άγγλου που κατάφερε να κερδίσει με το πείσμα του το παγκόσμιο πρωτάθλημα πριν δύο χρόνια, έτσι κι εγώ θεωρώ στα 22χρόνια μου ότι έχω πολύ μέλλον ακόμα για να βάζω νέους στόχους.

Β:  Μπάμπη, χαίρομαι κάθε φορά όταν διαπιστώνω ότι υπάρχουν άνθρωποι που βάζουν τόσο μεράκι σε αυτό που αγαπούν και προσπαθούν παρόλες τις αντίξοες συνθήκες του περιβάλλοντος και σε ευχαριστώ εκ μέρους όλων όσων αγαπάμε το ποδήλατο γιατί συνεχίζεις να προσφέρεις θέαμα και να ανεβάζεις το επίπεδο. Εύχομαι το καλύτερο.

Μ:  Εγώ ευχαριστώ ιδιαίτερα το περιοδικό σας eBike.gr αλλά και το ποδηλατικό portal σας iCycling.gr που προάγουν τη ποδηλασία στο σύνολό της και καταξιώνουν το ποδήλατο στο κοινωνικό σύνολο. Εύχομαι κυρίως να υπάρξει καλύτερη αντιμετώπιση από την πολιτεία στο μέλλον, με χάραξη ποδηλατόδρομων οι οποίοι είναι απαραίτητοι για την ασφάλεια των δικυκλιστών στο δρόμο, δημιουργία ασφαλών θέσεων στάθμευσης ποδηλάτων κτλ. Ευχή επίσης να ασχοληθούν τα ΜΜΕ επιτέλους και με άλλα αθλήματα εκτός των κλασσικά διαδεδομένων στην χώρα μας.