Διαφήμιση

Τα αθάνατα Gaerne μου μετράνε πολλούς Απρίληδες χρήσης. Μετράνε ακόμα περισσότερες εξερευνητικές σε απάτητα και αβάδιστα μέρη. Δεν πιστεύω πως υπάρχει σήμερα κάτι το ίδιο ανθεκτικό σε κατάχρηση (υπάρχουν ακόμα κάποια κομμάτια στον παλιό εισαγωγέα - Κακλαμάνος).

Αφού εδώ και καιρό βασανίζω να αλλάξω (τα δεύτερα) σχαράκια, τελικά έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Ο γόρδιος δεσμός της βίδας έπρεπε να λυθεί πάση θυσία. Έτσι, το περιπετειώδες πατούμενο έφτασε στα χέρια του κ. Χουλκ (κος Καίρος ο major). Διασκεδάστε με την ψυχή σας. Αν τα κατάφερα; Ναι! Με ένα τοκετό στον ένα πάτο για να βγει το πιατάκι με τις βόλτες από τον πάτο του παπουτσιού (μήπως έχω κατοχικό σύνδρομο; Πάντως κράταγα την κοιλιά μου από τα γέλια επί το έργο)...