Διαφήμιση

Κάτι καινούργιο δημιουργήθηκε εδώ στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού (Φτερόλακας). Είχα ακούσει για το νέο Bike Park που δημιουργήθηκε και έχοντας στην μνήμη μου την περσινή μου επίσκεψη σε αντίστοιχο Bike Park στο Λέογκανγκ της Αυστρίας, μπορώ να σας πω ότι ήμουν λίγο προκατειλημμένος σχετικά με το τι θ' αντικρίσω.

Με την πρώτη ματιά, όταν έφτασα το Σάββατο είδα μια πολύ καλή πίστα για το Four Cross ("4x") και μια αρκετά δύσκολη πίστα Mega Downhill που ξεκινούσε από το ψηλότερο σημείο του χιονοδρομικού κέντρου και κατέβαινε από μια πολύ τεχνική διαδρομή με αρκετές πέτρες  η οποία τερμάτιζε στο κεντρικό Chalet του κέντρου.

Εκεί, ήταν το κέντρο της διοργάνωσης. Στο υπόγειο του κτιρίου βρισκόταν  η  άψογα οργανωμένη γραμματεία οπού γίνονταν οι εγγραφές χωρίς καθυστερήσεις. Στον πρώτο όροφο συναντούσες το εστιατόριο και την καφετερία με το μεγάλο καθιστικό που μας παρείχε όλες τις ανέσεις ενώ δεν έλειπε το απαραίτητο τζάκι που μας προσέφερε ζεστασιά τις κρύες ώρες.

Όταν έφτασα στο χιονοδρομικό κέντρο (κατά τις 10.30π.μ), κοίταξα το θερμόμετρο πού έδειχνε μόλις 7 βαθμούς και σκέφτηκα από μέσα μου "δεν μπορεί, θα ανέβει πιο μετά", έλα όμως που έκανα μεγάλο λάθος και όσο περνούσε η ώρα ο καιρός χειροτέρευε.

Προσωπικά είχα δηλώσει συμμετοχή για τον 24ωρο αγώνα (ο πρώτος αγώνας τέτοιου τύπου που διοργανώνεται στη χώρα μας). Στον συγκεκριμένο αγώνα υπήρχε η δυνατότητα συμμετοχής είτε ατομικά είτε ομαδικά (Ομάδες τριών έως πέντε αθλητών).

Αν και στον χάρτη που μας είχε δώσει ο διοργανωτής δεν υπήρχαν πολλές ανηφόρες (έτσι νομίζαμε δηλαδή), ενώ περιλάμβανε και ένα σχετικά μεγάλο ασφάλτινο κομμάτι, όταν έλεγξα από κοντά τη διαδρομή αντίκρισα μια εντελώς διαφορετική εικόνα!

Λίγο αργότερα και ενώ η ώρα που θα ξεκινούσαμε πλησίαζε, ο καιρός είχε αγριέψει. Όταν δόθηκε η εκκίνηση του αγώνα οι καιρικές συνθήκες δεν θα μπορούσαν να είναι χειρότερες, το τσουχτερό  κρύο και η βροχή ήταν σίγουρο ότι θα δυσκόλευαν αρκετά τη ζωή μας.

Το πρώτο κομμάτι της διαδρομής ήταν ανηφορικό και αμέσως σκέφτηκα να "καθίσω" πίσω από τους υπόλοιπους ποδηλάτες (έτσι και αλλιώς δεν υπάρχει βιασύνη, 24 ώρες έχουμε...). Μετά από διακόσια μέτρα μπήκαμε στο πρώτο κατηφορικό μονοπάτι ο οποίος είχε  πλέον γίνει λάσπη και γλιστρούσε υπερβολικά ενώ στη συνέχεια περάσαμε από το Chalet (όπου γίνονταν οι αλλαγές μεταξύ των αθλητών των ομάδων). Αμέσως μετά φτάσαμε σε ένα αρκετά απότομο, λασπωμένο και με στροφές μονοπάτι που κατέληγε σε ένα (να το πω δασικό, να το πω γεμάτο πέτρες!) δρομάκο ο ποιος ήταν αρκετά κατηφορικός με ανάποδη κλίση (και από κάτω γκρεμός...) που στο μεγαλύτερο κομμάτι του απαιτούσε αρκετή προσοχή από τον αναβάτη αφού μπορούσες ανά πάσα στιγμή να κολλήσεις σε κάποια πέτρα  και να φύγεις πάνω από το ποδήλατο (μου συνέβη στον τρίτο γύρο).

Στην συνέχεια, υπήρχε ένα απότομο ανηφορικό κομματάκι (κυρίως έβγαινε με τα πόδια) που κατέληγε στο ασφάλτινο κατηφορικό κομμάτι της διαδρομής που μετά από πεντακόσια μέτρα σε οδηγούσε σε ένα αρκετά τεχνικό μονοπάτι με τρεις απότομες στροφές όπου κατέληγε στον κεντρικό δρόμο με κατεύθυνση προς τα  Κελλάρια στην Φτερόλακα. Από εκείνο το σημείο ξεκινούσε η ανηφόρα της επιστροφής (περίπου 2.5 χιλιόμετρα) αποτελούμενη κυρίως από δασικό δρόμο που κατέληγε στο σημείο εκκίνησης. Δυστυχώς για μένα η κατάσταση γύρο με το γύρο χειροτέρευε. Βάλε την πολύ βροχή, βάλε το πολύ κρύο (την νύχτα έπεσε στους 0 βαθμούς) και τα περάσματα από το κάθε ποδήλατο, έκανε ιδίως τα μονοπάτια (που ήταν και όλα κατηφορικά) να γλιστράνε σαν τρελά δυσκολεύοντας ακόμα περισσότερο τον χειρισμό του ποδηλάτου. Επίσης, τα σκασίματα των ελαστικών είχαν την τιμητική τους αφού έκανα την εμφάνιση τους από τον πρώτο γύρο του αγώνα.

Αρχικά, είχα αποφασίσει να κάνω τέσσερις με πέντε γύρους (ανάλογα το πόσο θα έκανα τον γύρο), στον τρίτο γύρο όμως και μετά από αυτές τις αντίξοες συνθήκες σταμάτησα για λίγο (αφού πρώτα είχα φάει μια καλή τούμπα στην κατηφόρα με τις πέτρες) και έχοντας φυσικά στο μυαλό μου το "καλά, είμαστε πολύ τρελοί, που πάμε;  θα φάμε τα μούτρα μας" εκείνη την στιγμή βρέθηκαν τα παιδιά από την παρέα μου και μου είπαν να κάνω άλλον ένα με δυο γύρους μέχρι να βραδιάσει και μετά να αποφασίσω για το τι θα κάνω.

Αμέσως ξεκίνησα και έκανα άλλον ένα γύρο ο οποίος ήταν μαρτυρικός λόγω των βρεγμένων ρούχων που φορούσα  στην κατηφόρα που υπήρχε αμέσως μετά. Σχεδόν πέθανα στο κρύο, ενώ για πρώτη φορά στην ζωή μου παρακαλούσα να φτάσει η ανηφόρα για να ζεσταθώ. Όταν ολοκλήρωσα τον τέταρτο γύρο σταμάτησα και πήγα αμέσως να αλλάξω...τι να σας πω! Μιλάμε για πάρα πολύ λάσπη επάνω μου.
Οι συνθήκες αγρίευαν πολύ και έβλεπα τους περισσότερους να συνεχίζουν να κάνουν γύρους (μέσα στην νύχτα, στο κρύο, στην ομίχλη, στην βροχή και τη λάσπη...), τι να σας πω βρε παιδιά, απλώς όλοι σας ήσασταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΙ και προσευχόμουν από μέσα μου να μην πάθει κανένας κάτι κακό (όπως και ευτυχώς έγινε, αν εξαιρέσουμε ορισμένες μικρές πτώσεις). Εγώ αφού έφαγα τα μακαρόνια μου, σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερα να πέσω να κοιμηθώ και να ξυπνήσω το πρωί για να αρχίσω ξανά την προσπάθεια μου.

Έτσι και έκανα, δυστυχώς όμως οι τέντες που είχαμε (αν και φέραμε αερόθερμα) έβαζαν πολύ κρύο και ξεπαγιάζαμε. Για καλή μας τύχη όμως ο Κος Μανώλης Βλάχος (Διευθυντής του Chalet) μας είπε να πάρουμε τα κρεβατάκια μας και να πάμε μέσα στο κτίριο για να κοιμηθούμε που ήταν πιο ζεστά.
Κατά τις 2.30 το πρωί με ξυπνάει ο "αντίπαλους μου" Δημήτρης Μπεζάς και μου λέει ότι έφαγε μια τούμπα με αποτέλεσμα να σπάει το νύχι που κρατάει τον οπίσθιο εκτροχιαστή του και μου ζήτησε να πάρει το νύχι από το δικό μου ποδήλατο μέχρι να ξημερώσει και να μου το ξαναδώσει όταν θα ξεκινήσω και πάλι την προσπάθεια μου. Φυσικά, δεν του το αρνήθηκα.

Το πρωί όμως που ξύπνησα με περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη: Βλέπω όλα τα παιδιά να είναι στο τζάκι του πρώτου ορόφου και να με κοιτάνε. "Τι έγινε;" τους ρώτησα και μου εξήγησαν ότι μετά από μια πτώση που είχε ο Δημήτρης έσπασε και το δικό μου νύχι! Τότε κατάλαβα ότι ο αγώνας μου είχε απροσδόκητα τελειώσει...
Τέλος, θα ήθελα να αναφέρω και τα άλλα events που έγιναν το τριήμερο που μας πέρασε.
Το Mega Downhill της Παρασκευής είχε μεγάλη επιτυχία αλλά και έντονο συναγωνισμό, καθώς συμμετείχαν και αναβάτες από την Πολώνια και την Βουλγαρία. Το Σάββατο έγινε και το αγώνισμα του 4x με την ειδικά διαμορφωμένη πίστα, πού όμως δυσκόλεψε αρκετά τους αθλητές λόγω της ομίχλης. Επίσης, την Κυριακή έγινε μια πολύ όμορφη επίδειξη (αυτοσχέδια...) μέσα στον χώρο του μεγάλου καθιστικού με δυο αναβάτες από την Βουλγαρία όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες.

Τέλος, θα ήθελα να τονίσω την μεγάλη βοήθεια που υπήρχε από τους διασώστες και την μεγάλη προσπάθεια από τον Θωμά Μήττα και την Outsports για κάτι εντελώς καινούργιο που πήγε αρκετά καλά (χωρίς όμως να λείπουν μερικά οργανωτικά προβληματάκια). Εύχομαι να στηριχτεί αυτή η ωραία προσπάθεια που γίνεται στο Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού (Φτερόλακας) και να μην μείνει εκεί μόνο για αγώνες, αλλά και για προπόνηση ή την βόλτα μας με την παρέα μας.
Και του χρόνου εκεί θα είμαστε, εύχομαι όμως να υπάρχει καλύτερη συνεννόηση μεταξύ των διοργανωτών για να μην πέσουν την ίδια ημερομηνία και άλλοι αγώνες όπως έγινε φέτος

 


 

Χρήσιμα:

  • Τηλ. Χιονοδρομικού 22340-22700
  • Αποτελέσματα αγώνων του Parnassos MTB Festival: Outsports.gr