Διαφήμιση
Ανάβαση Υμηττού, Οκτώβρης 2008

Το Σάββατο που μας πέρασε έγινε η γνωστή από χρόνια Ανάβαση Υμηττού, η οποία περιλάμβανε όλες τις κατηγορίες της ΕΟΠ.

 
 
 
 

Όταν έφτασα στις Στήλες Ολυμπίου Διός απ' όπου θα δινόταν η εκκίνηση, είδα πολλούς αθλητές που είχαν έρθει από όλη την Ελλάδα... Εκεί κατάλαβα ότι θα γινόταν ένας δυνατός αγώνας! Εγώ από την πλευρά μου είχα πάει για να τρέξω (αν και δε θεωρώ τον εαυτό μου ανηφοριστα) μετά από το 21 χρόνια που είχα συμμετάσχει τελευταία φορά σαν έφηβος...

 
 

Συναισθήματα ανάμικτα: Χαράς, που μετά από τόσα χρόνια μου δινόταν η δυνατότητα να ξανακάνω αυτό τον αγώνα, αλλά και φόβου γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω πως θα μπορούσα να αντεπεξέλθω ανάμεσα σε τόσο δυνατούς αθλητές!

 

Η εκκίνηση με βρίσκει να μην έχω κάνει ζέσταμα, γιατί υπολόγιζα ότι δεν θα πέσει "πλάκωμα" από την αρχή... Έλα όμως που έκανα λάθος...

 
 

Με το που ξεκινάμε βλέπω από τα πρώτα μέτρα να γράφει το κοντέρ μου 35Km/h... Λέω "μπα, δεν μπορεί να πηγαίνουμε έτσι θα κόψουμε για την ανηφόρα!", αλλά και πάλι έκανα λάθος... Η ταχύτητα αυτή συνεχίστηκε και μπαίνουμε στην Λεωφ.Καισαριανής με αυτά τα χιλιόμετρα: Κοιτάζοντας και πάλι το κοντέρ μου βλέπω ότι στο ανηφόρι δεν μειώνεται η ταχύτητα!

 
 
 
 
 
 
 
 

Εκείνη την στιγμή έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Ή θα συνεχίσω δυνατά χωρίς να είμαι σίγουρος ότι θα τερμάτιζα, ή θα έκοβα ταχύτητα για να συνεχίσω με το τέμπο μου ώστε να βγει ο αγώνας. Έκανα το δεύτερο...και από ότι φάνηκε στο τέλος, ήταν και το καλύτερο. Όταν έκοψα (για να μην κρεμάσω...στα τελειώματα της Λεωφ. Καισαριανής) είδα πολύ κόσμο μπροστά μου να τα δίνει όλα για να κολλήσουν στο Γκρουπ. Από μέσα μου έλεγα...Καλά τόσοι πολλοί δυνατοί αθλητές υπάρχουν σήμερα !!!, ή Μάλλον δεν ξέρουν  τι πάει να πει Υμηττός !!! Απ' ότι κατάλαβα λίγο αργότερα, μάλλον δεν ήξεραν τι είναι ο Υμηττός: Μέχρι τη Μονή Καισαριανής θα είχα περάσει πάνω από 15 αθλητές που είχαν υπέρ-εκτιμήσει τις δυνάμεις τους και άρχισαν να "καρφώνουν"...

 
 

Μετά την Μονή συνέχισα με το ίδιο τέμπο να ανεβαίνω και μάζεψα μερικούς ακόμα.

 
 

Φυσικά να μην ξεχάσουμε να πούμε το πόσο πολύ δυσκόλεψε τον αγώνα η αποψίλωση της ασφάλτου που ήταν στα τελευταία 4 χιλιόμετρα (που είναι και τα πιο δύσκολα...) και έκανε δύσκολη την ζωή των αθλητών -λες και δεν ήταν ήταν ήδη!

 
 

Να τονίσουμε ότι ο αγώνας ήταν πολύ καλά οργανωμένος και δεν υπήρχαν προβλήματα, εκτός από την αρχή στην Λεωφ. Καισαριανής που υπήρχαν αυτοκίνητα διπλοπαρκαρισμένα, με αποτέλεσμα να γίνονται απότομα φρεναρίσματα στο γκρουπ με κάποιες μικρές πτώσεις.

 

Το πέρασμα του αγώνα Σάββατο μεσημέρι εμπρός από την Βουλή και μετά από την περιοχή του Χίλτον, πιστεύω ότι έκανε τους περαστικούς να απορήσουν αλλά και ν' αναρωτηθούν για την ποιότητα ζωής που έχουμε στην Αθήνα και τι θα έπρεπε να κάνουμε γι' αυτή...