ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ

Την περασμένη Κυριακή, 8 Μαΐου πραγματοποιήθηκε το 1ο Οίτη ΜΤΒ Marathon στην καταπράσινη Οίτη Φθιώτιδας. Η εκκίνηση δόθηκε στους 173 συμμετέχοντες κάτω από τη γέφυρα του Γοργοποτάμου, σε ένα σκηνικό που ομορφότερο δύσκολα βρίσκεις σε αγώνα...

Την περασμένη Κυριακή, 8 Μαΐου πραγματοποιήθηκε το 1ο Οίτη ΜΤΒ Marathon στην καταπράσινη Οίτη Φθιώτιδας. Η εκκίνηση δόθηκε στους 173 συμμετέχοντες κάτω από τη γέφυρα του Γοργοποτάμου, σε ένα σκηνικό που ομορφότερο δύσκολα βρίσκεις σε αγώνα. Δυστυχώς, το ίδιο ίσχυσε και για τον βαθμό δυσκολίας της μεγάλης διαδρομής (62Km), που ειδικά προς το τέλος της τσάκισε το ηθικό όλων πλην των ...κορυφαίων αθλητών!

Τα πρώτα 21 χιλιόμετρα του αγώνα χαρακτηρίζονταν από τις έντονα ανηφορικές κλίσεις που προσέφεραν ελάχιστα, τεχνικά διαλείμματα στους ποδηλάτες. Οι κατηφόρες που ακολούθησαν δεν "χάριζαν" χιλιόμετρα, καθώς άλλες ήταν εξαιρετικά κακοτράχαλες και απαιτούσαν μεγάλη δύναμη και αρκετή τεχνική, ενώ άλλες -ομαλότερες και ταχύτερες- καλούσαν τον αναβάτη να συγκεντρωθεί για να μη βρεθεί εκτός πορείας. Κάποια διάσπαρτα ασφάλτινα κομμάτια αποτέλεσαν σημεία ανασυγκρότησης των γκρουπ που δημιουργήθηκαν στον αγώνα, ενώ τα τελευταία χιλιόμετρα εξάντλησαν κάθε απόθεμα αντοχής που είχε μείνει στους αθλητές, με ανηφόρες και τεχνικά κατηφορικά τμήματα. Διαδρομή για καθαρόαιμους χωματερούς!

Η διοργάνωση ήταν άψογη, με ελάχιστες ελλείψεις που όμως εύκολα συγχωρούνται ως "παιδικές ασθένειες" αφού όχι μόνο ήταν η πρώτη φορά της διοργάνωσης, αλλά ο υπεύθυνος του αγώνα δεν ήταν άλλος από έναν δεκαεννιάχρονο φοιτητή που κατάφερε να οργανώσει Δήμο, εθελοντές, ξενοδοχεία και λοιπούς φορείς με αξιοζήλευτη αποτελεσματικότητα! Πολλά και μεγάλα μπράβο στο Νίκο Λιγνό που τόλμησε και πέτυχε. Ελπίζω ο αγώνας να γίνει θεσμός και παρακαλώ μόνο για μια μικρή ελάττωση του επιπέδου δυσκολίας (ώστε να τον απολαύσουν όλοι την επόμενη φορά) αλλά και λίγο καλύτερη οργάνωση των κατά τα άλλα επαρκέστατων σημείων τροφοδοσίας. Υπήρξαν ποδηλάτες που κατάφεραν να χαθούν και να βγουν εκτός διαδρομής για λίγα λεπτά, αλλά για εμένα η σήμανση ήταν μια χαρά. Έτσι και αλλιώς, έχουμε πει ότι το mountain bike δεν είναι μόνο "το κεφάλι κάτω και βαράμε" αλλά προϋποθέτει και κάποια παρατηρητικότητα από μέρους των αθλητών.

Θα ήταν παράλειψη αν δεν αναφέραμε πως η τριγύρω περιοχή έχει πολλές ομορφιές και αξίζει την επίσκεψη σας, ακόμη και χωρίς την αφορμή ενός αγώνα. Το Hotel Alexakis στα Λουτρά Υπάτης είναι μάλλον η καλύτερη επιλογή σας από πλευράς υποδομής και φιλοξενίας, ενώ δε θα δυσκολευτείτε να βρείτε μια καλή ταβέρνα για να φάτε (όπως το "Χάνι" ή τη "Χώρα", μόλις πέντε λεπτά από το ξενοδοχείο).

• Αν μετά από τα παραπάνω σας ενδιαφέρουν ακόμη τα αποτελέσματα του αγώνα, τότε μπορείτε να τα κατεβάσετε εδώ
• Κατεβάστε τα αρχεία GPS της μικρής και μεγάλης διαδρομής
• Μάθετε περισσότερα για την Οίτη και τα Λουτρά Υπάτης